25 jaar VTO
Lied ten gevolge van het 25-jarig bestaan van het VTO. Melodie: Het dorp. Tekst: Theo Lokin jr. Dat werd gespeeld door 't VTO, een kwart eeuw terug dat zie ik zo, maar 't is nog steeds een lekker mopje. Ik heb haar oprichters gekend, ze waren in ons dorp bekend, het waren toen drie hele Pieten. Van Nuenen zat het clubje voor van Hoek die-rigeerde het door van Ooij schreef noten en blies rieten. Refrein: En nu, na 25 jaren bestaat ons VTO nog steeds. We zijn nog lang niet te bedaren en worden zeker ook nooit sleets. Wat speelden ze eenvoudig toen en waren in hun goede doen door hun ervaring uit orkesten. De polka's klonken in het rond, een pilske hield de club gezond, de Vierspan schonk dat als de beste. We speelden in 't verzorgingshuis, op braderieën, soms ook thuis, met carnaval konden wij knallen. En ging er toch eens iemand dood dan werd de club ineens devoot en klonk bedeesd de Immortelle. Refrein: En nu, na 25 jaren bestaat ons VTO nog steeds. We zijn nog lang niet te bedaren en worden zeker ook nooit sleets. De klanken klinken met elkaar en steeds meer zie je minder haar, maar lucht genoeg voor alle noten. De dinsdag is de vaste prik, het repetitie-ogenblik, door inspiratie overgoten. Dit gaat voorlopig zo wel door, we zitten op het goede spoor, muziek en lol te combineren. En met zo'n fanschare als hier behouden wij ons speelplezier, laat ons nog lang zo musiceren! JUBILEUMCONCERT VTO 3 APRIL 2011 CULTUURCENTRUM DEURNE Onder het motto "Van ouds bij de tijd" gaf het VTO in het kader van zijn 25 jarig bestaan een jubileumconcert in het Cultuurcentrum Deurne. Zondagmorgen 9.30. De deur van het Cultuurcentrum richting de Harmoniezaal staat open. De VTO-muzikanten lopen binnen. Een spannende dag breekt aan. Er is maandenlang geoefend. De generale repetitie was vertrouwengevend. Maar vandaag moet het dan toch maar gebeuren. Er wordt ingespeeld. De instrumenten worden afgestemd. Met de gasten, de danseressen van dansschool Rick en de doedelzakspeler Wim van de Boom wordt voor het eerst samen geoefend. De snuffelstage op de Buehne schept vertrouwen. Op naar de soep en de broodjes bij Jozef en Gon. 13.45. Het orkest stelt zich op achter het doek. Je hoort de zaal vol lopen. Er heerst een gezonde spanning. Het doek opent zich. De zaal is een zwart gat. Er klinken enkele aanmoedigingskreten: "Opa, opa". Ja, papa, papa is er niet meer bij. Twee tikken op de trom. Het orkest staat op voor onze dirigent, maestro Theo himself. Diepe buiging. Twee tellen vooraf en daar klinkt "The standard of St.George". Majestueus. Luid applaus. De toon is gezet. De voorzitter kan met een gerust hart de aanwezigen welkom heten, zo'n 280. Sponsoren, B&W, oud-burgemeester, fanclub, vriendenclub, familie en zomaar wat liefhebbers. Allen met een mooi jubileumboekje in de hand. Dirigent Theo leidt op zijn manier de stukken in: soms kort, zakelijk, met humor, dan weer met een portie theater. Het publiek weet het te waarderen. En de muzikanten kunnen op adem komen. De "Evening Song" klinkt ter ere van de overleden VTO'ers. In de "Salzburg Serenade" laat het orkest horen concertmuziek te kunnen spelen.  Mooi klinkt de solopartij op de cornet van onze gastspeler in het "Concierto d'Aranjuez", door Theo aangekondigd met Orange Juice. Bij "Het Dorp" neemt Jan-Maarten de dirigeerstok ter hand zodat Theo ongestoord zijn eigen tekst over het VTO kan zingen. Zoals het een beschermheer betaamt blijft niets aan zijn dirigeerstok hangen. Het verloopt excellent. Pauze. Gezellige drukte. |
Refrein: En nu, na 25 jaren bestaat ons VTO nog steeds. We zijn nog lang niet te bedaren en worden zeker ook nooit sleets.  Deurne, 3 april 2011 Na de toespaak van de voorzitter wordt het programma wat frivoler. Van de "Castles in Spain" wordt de reis voortgezet naar de Weense walsen van Strauss, samen met de danseressen van Rick die ook nog eens de charleston Ricky voor hun rekening nemen.  Een polka en dan komt doedelzakspeler Wim v.d. Boom op, in Schotse ruit. Hij laat de muziek naar zijn pijpen dansen. Het VTO ondersteunt hem in "The Highlands Cathedral". Een prachtig slot van een heerlijke muziekmiddag.  Bloemen worden uitgereikt. Mensen bedankt. Nadat Wim uiteindelijk de gevonden fles whisky gekregen had, kon het VTO met de meeklapper "Die Burgwache" na divers bisgeroep het programma feestelijk besluiten. Het VTO bewees deze middag een veelzijdig orkest te zijn. Frans Martens |